Na een aantal koele dagen, wordt het vandaag weer erg warm. Volgens de voorspelling 33°C, maar in werkelijkheid is het in Chablis vanmiddag 36°C.
Als we om half acht vertrekken is de temperatuur nog prima. Maar het wordt al snel warmer. We lopen weer door velden en kleine dorpjes. De zwaluwen zijn vandaag laag; maar voorlopig wordt het geen slecht weer….
We steken de spoorlijn van de TGV over. Er komt elke 5 minuten een trein onder het viaduct door schieten. Spectaculair als je er boven staat; je voelt het viaduct trillen.
De hele route is door open terrein; we lopen pal in de zon. Als er al bomen zijn, staan ze te ver van de weg, of aan de verkeerde kant…Het laatste stuk van de wandeling gaat door de wijngaarden van Chablis omlaag.
Als ik stiekem een druif proef, is hij al heerlijk zoet. Maar er wordt hier nog niet geplukt.
We komen vrij vroeg aan; rond 13:00. Nog niet op het heetst van de dag gelukkig.
We zoeken ons hotel op (hotel de la Poste). Dat is niet echt om over naar huis te schrijven. Laatste renovatie zal in 1960 zijn geweest, schat ik. Alles is oud en verwaarloosd. En ook niet erg schoon. Na een douche gaan we Chablis in, waar we een terrasje vinden. Het is zelfs al heet om in de schaduw te zitten… Als we daar een poosje zitten, komen Nico en Marjorie aanlopen. Zij komen van een dorp verder weg dan wij (Flagny de Chapelle) en hebben dus een km of 6 á 7 meer gelopen, en daarmee ook nog een heter stuk van de dag gehad. Ze hebben het helemaal gehad. Als ze onze verhalen over hotel de la Poste horen, besluiten ze accuut om de reservering om te zetten naar het andere hotel. Nadat zij vertrokken zijn, komen er nog twee pelgrims binnenlopen. En ook zij zijn erg toe aan een drankje op het terras. Het zijn twee Duitse mannen, die via een Jacobsweg vanuit Duitsland Chablis bereikt hebben.
Ter compensatie van het slechte hotel en de hete wandeling, trakteren we onszelf op eten in een mooi restaurant (Le bistro des grand Crus). Heerlijke avond om buiten te eten. Lekker gegeten, en natuurlijk Chablis gedronken.
Beste Ineke en Maarten,
We genieten nog steeds van jullie belevenissen daar in ‘ons Frankrijk’.
Mijn vrouw Elise geniet er ook dubbel van. In ons geval ook leuk om de plekken weer te herkennen waar we ook ooit ‘eens geweest zijn’ ,gedurende de jaren dat we Frankrijk aandoen.
Sinds vorige week zijn wij weer in onze werkmodus. Niet erg maar wel weer even wennen.
Kreeg even de geest dat voor veel werkgevers het misschien nog niet zo gek zou zijn om de werknemers zo eens in de 5 of 10 jaar te voet, lange of korte route, naar Santiago te sturen.
Jullie hebben daar vast al wat ideeën over.
Succes met jullie reis.
Groeten Jos te Bogt