Dag 36: WO 2 sept. Vézelay – Varzy (37km)

Ik sta als eerste op, in de slaapzaal waar nog 5 andere vrouwen slapen. Met zo weinig mogelijk geluid en licht, probeer ik me aan te kleden en mijn spulletjes bij elkaar te vinden. We ontbijten in de gezamelijke ruimte. Eigen brood, de rest van het ontbijt wordt door de refuge verzorgd. Even over zeven vertrekken we. Het is mistig en heerlijk koel. We hebben voor vandaag een pelgrimsonderkomen op 37km van hier gereserveerd. We gaan kijken of we dat kunnen halen. Zo niet, dan bellen we af. Eigenlijk vinden we het te ver. Maar de overnachtingsmogelijkheid op 29 km heeft geen plek. En 23 km vinden we wel weer erg weinig.

Nadat we het stadje uit zijn, volgt een wandeling van enige uren over mooie bospaadjes. Het is goed gemarkeerd en loopt makkelijk.  We wandelen in een rustig tempo, proberen regelmatig te rusten. Na 10 km eten we een croissantje in La Maison-Dieu. 9 km later een broodje bij het kapelletje van Saligny. En dan weer 10 km verder op het muurtje van de kerk van Cuncy-lès-Varzy. We beginnen te geloven dat we het kunnen halen.

De hele dag passeren we kleine dorpjes. Echter niet één met horeca of supermarkt. De enige winkel die we zien is voor verkoop van brocante; mooie en minder mooie oude spullen.

image

Na het bos, in het begin, zijn we in een mooi glooiend landschap terecht gekomen. Velden, weilanden, dorpjes en stukjes bos.

image

image

Als we in Varzy aankomen zoeken we het pelgrimsonderkomen, dat bij een camping is. Er is een camping 2 km verderop. Maar voor we daar naar toe gaan lopen, willen we zeker weten of dit de juiste is. We lopen de bar in om dat te vragen. En, surprise, daar zitten Nico en Marjorie. We dachten gisteren, dat ze voorgoed voor ons zouden zijn. Maar nu we zover gelopen hebben, hebben we ze weer ingehaald. Het is een leuk weerzien.

We lopen verder naar de camping en slapen hier, voor €9, in het pelgrimshuisje (2×2 bedden, keukenblokje, tafel en stoelen.) Douche en toilet zijn op de camping.
Einde van een lange dag; het is zes uur als we aankomen.

Halverwege even wat last gehad van de heup. Maar steeds oefeningen gedaan. En uiteindelijk, toch nog makkelijk lopend de camping bereikt.

‘s Avonds lopen we terug naar het dorp en eten bij de pizzeria (de enige keuze). Dus even later komen Nico en Marjorie daar ook binnen.

This entry was posted in Santiago 2015. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *