Dag 58: DO 24 sept. Périgueux – Château de Puyferrat (27km)

Mijn handschoenen zitten onder in mijn rugzak, te ver weg om ze snel even te pakken. Ik zou ze graag aan hebben deze ochtend. Het is koud! We lopen Périgueux uit. Bij een bakker kopen we brood voor vandaag. Er volgt nog een reeks dorpjes, die allemaal min of meer aan de stad vastzitten. In een van de laatste van deze plaatsjes, Chancelade, ligt een mooie abdij (Abbaye de Chancelade). We kijken er even rond in de mooie tuin en het kerkje.

We lopen daarna door bos. De route is vandaag een stuk zwaarder als gisteren. We steken een aantal beekdalen over, met lange steile hellingen. En de paden zijn stenig en scheef. Er zijn kleine stukjes asfalt.

We eten ons brood in een parkje in Gravelle. Antonio zit er ook. En er zit grote groep wandelaars, die ook onze route lopen. Er is een auto bij met kratjes voor hun lunch. Ze lopen met dagrugzakjes. Ze lopen elk jaar gezamelijk een paar honderd kilometer van de route. Gelukkig lopen ze kortere afstanden dan wij, zodat ze geen concurenten voor onze slaapplaatsen zijn, de komende tijd.

Na de rust lopen we verder langs de Isle, die we soms direct, soms op grotere afstand, volgen tot in St. Astier.

Dankzij een mooie nieuwe fiets/wandelbrug is onze route hier helemaal anders dan beschreven in het boekje. Gelukkig is hij goed bewegwijzerd.

Vanuit St. Astier is het nog 2 km omhoog naar het kasteel, Château de Puyferrat, waar we  overnachten.

Als we komen aanlopen, komt er een man op ons af, die ons ontvangt. Hij wijst ons de keuken en de eetkamer. Beiden zien er uit als in een museum. Dan brengt hij ons naar de tweede verdieping. Ik had een slaapzaaltje verwacht, maar er zijn een drietal tweepersoonskamers met bedden met lakens en er zijn handdoeken. Als er beter schoongemaakt zou zijn, zouden het luxe hotelkamers kunnen zijn. We slapen hier echter voor €16 per persoon. Even later komt Antonio ook aan. En nog wat later André en Marga.

We koken allemaal in de keuken, en besluiten daar ook te eten. Het is er een stuk warmer geworden dan het in de eetzaal is.

Vroeg onder de wol, want het is niet warm in zo’n kasteel. En toch met onze lakenzakken, want er zitten wel erg veel vlekken in de kasteellakens.

This entry was posted in Santiago 2015. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *