Onze stokken tikken al om half acht in de straten van Captieux. Vroeger kan niet, dan loop je in het donker. Omdat er weer veel kilometers gepland zijn, vertrekken we zo vroeg mogelijk. Minder dan een kilometer het dorp uit, en dan zijn we weer op de bekende voormalige spoordijk.
We gaan hem voorlopig weer 13 km volgen. Na 10 km kruisen we een grote autoweg. We komen nu in het departement les Landes.
Tijd voor de eerste rust.
Het grootste deel van de bomen langs de route zijn aangeplante pijnbomen.
Het gebied waar we doorheen lopen is dun bevolkt. Bij een paar afgelegen boerderijen verlaten we de spoordijk. Net voor 13:00 komen we voor het eerst (en voor het laatst vandaag) door een klein dorpje: Bourriot. De plaatselijke bar staat op het punt om te sluiten. We kunnen nog net een cola bestellen. De vrouw van de bar vindt het prima dat we daarbij ons brood opeten op de veranda van de gesloten bar. Een goede plek voor de lunch!
Vrij snel na dit dorp vindt het pad de voormalige spoordijk weer terug. Deze leidt ons langs het mooie kapelletje van Lugaut.
Helaas zit het dicht. Er zijn mooie oude muurschilderingen binnen; ik heb er plaatjes van gezien. Daarna is het nog een lange, lange wandeling naar Roquefort.
Nee, dit is niet Roquefort van de bekende blauwschimmel kaas; dat ligt ergens anders.
Ik ben weer aardig aan het einde van mijn Latijn, als we aankomen. Maarte doet zo’n dag fluitend, twee vingers in de neus.
Deze keer moet de sleutel van de gîte in het café worden opgehaald. We besluiten meteen dat we daar ook maar eten, vanavond.
We delen de gîte weer met André en Marga. Deze gîte heeft een wasmachine en een droger. Wat een luxe!
Ik lees dagelijks jullie belevenissen. Erg leuk om te lezen. Wat een fantastische reis en Maarte heeft echt een conditie als een paard zeg. Volgend jaar ook de 100e vierdaagse meelopen Maarte? Heel veel plezier nog.
Hartelijke groeten uit winsum
Ok ik loop mee.
Maak jij dan het ontbijt? 😄