Ik zie de sterren, als ik vanochtend vroeg naar buiten kijk. Dat betekent dus dat het helder is! Maar nadat we ontbeten en gepakt hebben hangt er alweer een aardige mist. We vertrekken dus weer met beperkt zicht.
En dat blijft de hele dag zo.
We lopen verder naar de Pyreneeën toe. Maar in vergelijking met de afgelopen dagen is de route vandaag vrij vlak. Dat komt omdat het pad naar St. Jean Pied de Port een dal volgt.
Het is hier erg groen. We komen langs een aantal dorpjes en verspreid liggen er veel boerderijen. Ook hier zijn de meeste huizen wit met donkerrode kozijnen.
Er worden veel schapen gehouden. En de koeien dragen grote bellen om hun nek, zoals in Oostenrijk.
We hebben de hele reis roofvogels gezien. Hier zien we een rode wouw.
Al vrij vroeg lopen we St. Jean Pied de Port binnen. Het is een vestingsstadje. We komen binnen via de poort van St. Jacques.
De gîte gaat pas om drie uur open. Goed moment voor een biertje. Er komen continue mensen met rugzakken de stad binnen. Moeilijk om aantallen te schatten, maar ik denk dat er wel enkele honderden zijn. Wat een verschil met de voorgaande weken, toen we vaak alleen of met slechts een paar anderen waren.Er zijn hier veel gîtes en hotels. Alleen in onze gîte zijn er vanavond al 18 gasten aan het diner. Een internationaal gezelschap: de drie Canadese vrouwen van gisteravond, een Fransman, een Tsjech, twee Ierse vrouwen, een aantal Spanjaarden, een Koreaanse priester… De sfeer hier is heel anders dan in de gîte van gisteren. Voor het eten is er een kennismakingsrondje. Door middel van een spel leren we elkaars namen. En we vertellen allemaal iets over onze achtergrond en onze redenen om de Camino te lopen. Als gevolg daarvan ontstaan er later, onder het eten, als vanzelf, allerlei persoonlijke gesprekken.
Heerlijk gegeten!
Morgen wordt de zwaarste dag van onze reis. We gaan de Pyreneeēn over…
Heel veel succes morgen bij de crossing!
Het is gelukt!
Olé Maarte Ineke,
Spanje bereikt! Ik heb zojuist genoten van jullie impressies van La France. Een snoer van ontmoetingen en vele mooie plaatjes. Maarte op alle foto’s monter. Bij Ineke soms wat haarscheurtjes. Als die heup het maar houdt. Ik heb bewondering voor jullie discipline. Vind dat jullie gemiddeld veel km’s maken. Effe een dag of drie in een Paradores? Benieuwd naar jullie achterliggende verhalen. We blijven jullie volgen en duimen voor jullie conditie. Lievegroet, ook van Nora, Hans
Hoi Hans,
Met de haarscheurtjes van Ineke valt het reuze mee.
We maken inderdaad veel kilometers per dag. Maar naar mate onze reis vordert, gaat het steeds gemakkelijker. Etappes van minder dan 22km vinden we eigenlijk te kort 😊.
Maarte