Het is fris als ik om 7 uur naar de bakker loop. De bakker hier, gaat al om 6 uur open. Wat zijn de verse baguettes en croissants in Frankrijk toch lekker.
De wandeling vandaag gaat, de hele dag, verder door het enorme grootschalige landbouwgebied. Als je om je heen kijkt, alle kanten op, grote velden. Hier en daar een plukje bos, op plekken waar een riviertje loopt. Dat zijn ook de plekken waar de kleine dorpjes liggen.
Ook vandaag vinden we weer bramen langs de route. In midden Limburg was het nog zoeken naar rijpe bramen. Maar intussen staan ze dagelijks op het menu.
We eten een boterham op een bankje in het dorpje L’Ecaille. Er wandelt een man met een hondje langs. Het hondje springt enthousiast tegen Maarte op, en eet hem letterlijk de kaas van het brood. We vinden het wel komisch, maar de man vindt het erg vervelend…
Weer verder over onze lange veldwegen. Behalve gemaaide graanvelden en luzerne zien we vandaag ook meer en meer suikerbieten.
Al vroeg op de middag naderen we Bazancourt. Er ligt veel landbouwindustrie om dit dorp heen (drogerijen met grote silo’s en suikerfabrieken).
Op zoek naar het gemeentehuis. Daar krijgen we de sleutel van de gemeentelijke gîte voor pelgrims. Alweer gratis. En wat een mooie gîte! Grote ruimte met drie bedden, twee keurige toiletten en douches, een tafel en stoelen.
De beiden restaurants in het dorp zijn gesloten; eentje omdat het maandag is, de andere heeft vakantie. En omdat de gîte geen kookgelegenheid heeft, kopen we in de supermarkt een “maaltijd zonder koken” (paté vooraf, tomaat- mozzarella salade als hoofdgerecht, gebakje na)