We verlaten Reims via een pad dat langs het kanaal loopt. Dit is de plek waar mensen uit Reims komen om te wandelen, fietsen of hardlopen. Het is er druk.
Na wat kilometers verkeerswegen, lopen we dan opeens tussen de wijngaarden. De druiven beginnen te verkleuren, maar zijn nog niet helemaal rijp. Misschien gaan we dus, in een van de volgende wijngebieden aan de route, de druivenoogst meemaken. De kleine dorpjes, waar we doorheen lopen, hebben allemaal verschillende kleine champagnehuizen.

Na deze eerste champagne dorpen gaan we de bossen in. Mooie wandelpaden met hier en daar flinke hellingen. Als we de bossen weer uitkomen zijn we wat op hoogte, en worden we getrakteerd op fantastische uitzichten over Epernay, het centrum van het champagnegebied.
Tussen mooie wijngaarden dalen we dan af naar Mardeuil.

We hebben het gemeentehuis nog niet gevonden, als we geroepen worden door een vrouw. Zij is van de gemeente, en aan het werk in de gîte. Deze gîte is gevestigd in een school. We krijgen de hele school tot onze beschikking. Er is een douche en toiletten, een professionele keuken met grote ovens (kinderen eten hier tussen de middag op school), een eetzaal met 50 stoelen. We hebben de ruimte vandaag! We slapen op speelkussens/gymnastiekmatten op de grond.
Als ik later nog even door het dorp wandel, staat er een heel klein busje op het plein, die pizza’s bakt. We veranderen meteen onze eetplannen en eten vanavond pizza. Met tomatensalade (tomaten staan er in de koelkast van de gîte) en een kaasplateau na (heel veel soorten kaas voorhande; ook uit de voorraad van de gîte). Alles wat er aan etenswaren ligt mogen we gebruiken. En de gîte, inclusief het aanwezige eten, is alweer gratis. Vroeg naar bed; ik ben erg moe. Kost al moeite om tijdens het eten wakker te blijven. Blog schrijf ik meestal op bed, voor ik ga slapen. Maar deze keer om 3:00, als ik toevallig even wakker word.

Al weer 23 dagen onderweg, wat gaat het toch snel. Doen de voetjes het nog goed? Groeten uit Winsum
De voetjes zijn een stuk beter als in de 1e week. Toen waten er wat blaren en een paar echt ontstoken etterende wondjes aan de hakken. De Gehwohl, die Sylvia me meegaf heeft me goed geholpen. Nu alles onder controle. Groeten ook aan Jan en aan Joke, Maarte en Ineke