Het hotel van gisteren (les lilas des deux ponts) ligt tussen het riviertje de Cure en het bijbehorende kanaal in. We volgen vandaag het riviertje dat zich een weg door het landschap heeft gekronkeld; dan al eens direct langs de oever lopend, dan eens een bocht afsnijdend om een flinke heuvel over te steken. Het eerste dorpje dat we tegenkomen is Accolay, dat ooit een beroemd pottenbakkersdorp was. Nu herinnert alleen het kunstwerk bij binnenkomst hieraan.
Bij het volgende dorp -Bessy sur Cure- eten we een broodje op een muurtje tegenover de kerk, in de schaduw. Al snel komt er een Duitse pelgrim langs, die op hetzelfde idee komt. Hij is begonnen in Trier. En vandaag wil hij nog door naar Vezelay (ver naar ons idee). Nadat we weer doorlopen, volgen we de routemarkering, maar die klopt niet met de route op de kaart. We dreigen van de kaart af te lopen, en lopen weer 500m terug. Daar word ik wel een beetje chagrijnig van…. Als we dan weer op de route van het boekje zitten, blijkt die ook gemarkeerd…..
Ergens verderop ligt, in het bos, een helling omlaag, die op het randje van haalbaar is. Voorzichtig gaan we, voetje voor voetje, omlaag. We houden ons tegen met onze stokken en aan de bomen. We zijn blij als we heelhuids beneden zijn.
In Acry sur Cure, dat aan beide zijden van de Cure ligt, steken we de brug over, en vinden aan de andere kant een open bar!
In de paar uur die ons nog resten om in La Jarrie te komen, krijg ik meer en meer last van mijn rechter heup. Ik loop meer met mijn arm en stok, dan met mijn been. En het laatste stukje krijgen we nog haast ook, want het begint een paar druppels te regenen. Omdat er zwaar onweer (code geel) voorspeld is, willen we zo snel mogelijk het bos uit. We zijn dan ook erg blij als we er vandaag zijn. We dachten, voor vannacht, weer iets bij mensen thuis gereserveerd te hebben. Maar het blijkt een groot groepsverblijf te zijn. Vandaag zijn er maar 5 gasten; gisteren waren er honderd… Als we de trap op moeten voor onze kamer gaat dat met twee voeten per trede; mijn rechter been wil niet meer.
Wij slapen, met z’n tweeën, in een 6-persoons slaapzaal. Even later komt Fred uit Maarheeze aan. Hij is in Zuid Portugal begonnen; eerst naar Santiago en vandaaruit nu onderweg naar huis. Hij komt meteen met allerlei oefeningen voor mijn heup.
Nico en Marjorie zijn hier ook. We zitten al snel met z’n vijven buiten, met een biertje.
Om 7 uur wordt er een geweldige maaltijd voor ons op tafel gezet, en een fles wijn. En nog een fles wijn. Heerlijk gegeten! Fred heeft mooie verhalen over zijn reis. En een erg leuke avond gehad met z’n vijven.
Als we naar bed gaan, kan ik weer gewoon, pijnloos, de trap op lopen!
Beterschap met je heup! Doe het wel voorzichtig aan hè……..
Ja hoor, komt goed!