Wij waren de afgelopen nacht de enige overnachtenden, op de camping, waar ons pelgrimsverblijf is. Vlak voor we willen vertrekken horen we stemmen. De mevrouw, die hier gisteravond tot 7 uur bij de receptie zat, is er nu al weer. En verder is er een bakker, die op de camping brood komt verkopen; alleen voor ons dus. We kopen twee baguettes en croissants. Daarna lopen we naar het dorp. Er is markt, en de bar is al open. Dus koffie en de blog van gisteren uploaden. Dat laatste ging nog niet zo makkelijk. Slechte wifi verbinding en traag. Het is al laat als we het dorp uitlopen. We lopen vanochtend vrij makkelijk. De temperatuur is ideaal en het pad is goed. Velden, koeien, bossen.
Tegen de middag lopen we het dorpje Champleny in.
Er is een bar. Dus mooie gelegenheid om even te zitten. Als we een broodje bestellen, zien we het zoontje naar de buren (bakker) hollen. En even later komt hij terug met een baguette. Dat wordt ons broodje dus!
‘s Middags vervolgen we onze wandeling door een zelfde soort gebied. Veel mooie bospaden; sommigen echter helemaal kapot gereden door de zware machines die in de bosbouw worden gebruikt. Er wordt hier volop hout gekapt; er liggen hoge stapels langs de paden.
Uiteindelijk komen we in Arbourse aan, een klein dorpje waar we vannacht in de refuge van de gemeente overnachten. Het is een keurig huisje achter het gemeentehuis. Als we er aankomen zijn Nico en Marjorie er al. Zij slapen hier ook. Daarmee is het huisje vol. We douchen en koken om de beurt. Deze refuge heeft allerlei proviand te koop. Handig, want winkels zijn er niet. Wij slepen echter al lang een reservemaaltijd mee; dus die maken we eerst maar op. Later op de avond komen er nog twee Franse wandelaars aan. Zij claimen dat ze recht hebben op dit huisje, omdat ze gereserveerd hebben. Maar de mevrouw die het regelt houdt voet bij stuk. Ze krijgen een verblijf in de andere hoek van de tuin toegewezen, en slapen daar op stretchers. Wij sluiten de avond af, met z’n vieren om de keukentafel. Gesprekken over ons verleden, ouders , hun kinderen. En over de belevenissen van de tocht natuurlijk. Dit alles onder het genot van ons beider flessen wijn.
Hallo Maarte en Ineke, beetje laat ‘ingestapt’ in jullie voettocht, maar heb nog even snel meegelezen. Wat een fantastische ervaring, maar bovenal vind ik het knap dat jullie de tocht lopen. Vanaf nu ‘loop’ ik digitaal mee, veel succes en wandelplezier xx
Hoi Ineke en Maarten.
Ik was gisteren bij jullie mam in Groesbeek op de koffie en hoorde over jullie wandeltocht.
Vorige week hebben wij tijdens onze vakantie in Noord Engeland de “Hadrianus Wall “gelopen.
s’ Avonds een keer tijdens het eten in een pub hebben we met een Engelsman gesproken die ook naar Santiago was gewandeld. Mijn oud collega heeft de tocht twee weken geleden beëindigd in Santiago en heb haar ook gevolgd. Een andere oud collega heeft de tocht met de fiets gemaakt en die heb ik ook gevolgd. Dus dat ga ik nu ook doen; ben inmiddels een ervaren digitale volger.
Mooi blog hoor. Als je schoenen afgedragen zijn, is de kracht van het leer in je lichaamsvezels overgegaan. Veel succes en wandelplezier.
je nicht Maria uit Cuijk