Crozant is bekend dankzij de vele impressionistische schilders, die hier ooit naar toe kwamen om het landschap te schilderen. En het dorp is daar natuurlijk trots op, en toont dat aan de bezoekers van vandaag.
Er is ook een museum ( helaas niet geopend op een moment dat in ons schema past), en er is een rondwandeling langs kopieën van schilderijen, die geplaatst zijn op de plek waar een schilder ze gemaakt heeft. Erg leuk!
We lopen Crozant uit langs het riviertje de Sedelle, eigenlijk een brede snelstromende beek. Het is een prachtige wandeling: stroomversnellingen, mooie huizen en schitterende uitzichten op het omringende landschap. Die impressionisten wisten de mooie plekken wel te vinden!
We vertrokken uit het hotel met droog weer. Maar al snel moeten de regenspullen weer aan. We zullen ze vandaag nog vaak aan en uit trekken.
Uit het beekdal lopen we omhoog door bos. Na een paar uur komen we in La Chapelle Baloue. Iemand heeft hier een mooi terras gemaakt van haar tuin en verkoopt er koffie. Daar zijn wij altijd voor te vinden. We zitten nog maar net of ik zie Ton en Hanneke aankomen, in hun auto. Ze komen ook koffiedrinken. Ton is vanochtend met een taxi teruggegaan naar de plek waar hij de auto heeft achtergelaten. Daarna heeft hij Hanneke opgepikt op de route, en nu rijden ze samen naar Limoges om de zus te ontmoeten. Morgen loopt Hanneke dan, met haar zus, morgen weer verder vanaf deze plek. Ze zijn alweer sneller weg dan wij. Ton laat een tientje achter, en zegt betalen jullie de rest. De eigenaresse grist dat tientje van tafel en beschouwt de rest als haar fooi. Ze wil €13 van ons hebben voor onze koffie met plakje cake. Ze wordt boos als wij hierover iets zeggen. Een onaangename afsluiting van een lekkere rust.
Verder door een gebied met weilanden en koeien.
Vandaag hebben we wel brood kunnen kopen. Dus we lunchen ‘s middags bij een picnictafel bij een oude wasplaats.
Het laatste traject van vandaag is toch nog lang. En de gîte waar we deze keer slapen, blijkt nog ver na het dorp te liggen. Maar het is wel een geweldige overnachtingsplek. Alles is nieuw en schoon. Er zijn twee 2-persoonskamers en een zaal met 5 bedden, een complete keuken en zelfs een wasmachine. Er zijn hier nog drie Canadese vrouwen, die een deel van de route lopen, en een Belgisch meisje. De man die later langs komt om af te rekenen, blijkt van Nederlandse afkomst (Gemert). Zijn ouders zijn in 1947 naar Frankrijk geëmigreerd om daar een boerderij te beginnen. Die boerderij brandde na een paar jaar af, en ze waren niet verzekerd….
‘s Avonds eten we in het dorp; goedkoop en lekker.