Op aanraden van de eigenaar van onze gîte gaan we het eerste stuk van de route niet door het bos, vanwege de modder. We nemen de doorgaande weg. Daarmee zijn we een uurtje later al in Marsac. De bar daar, waar we koffie drinken, wordt ook al gerund door een Engelsman.
Na het dorp komen we al snel in het bos. We lopen vandaag veel over mooie bospaden, die langzaam hoog gaan. We moeten vandaag stijgen naar 700m, vanaf 350m. Niet heel erg veel, maar we zijn veel vlakker gewend.
Het symbool voor de camino, de weg naar Santiago is de St. Jacobsschelp. Wij hebben hem op onze rugzak, en je ziet de schelpen ook veel langs het pad als een richting aanwijzing. In L’Abbaye, een klein bergdorpje waar we doorheen lopen, hebben ze wel erg hun best gedaan.
Aangekomen op het hoogste punt, St. Goussaud, van de route staan er bordjes voor de mooie uitzichten. Maar vandaag zijn die er niet. Ze liggen achter de grijze wolken. Wel zien we de mooie toren (lanterne des mortes).
‘s Middags klaart het wat op.
Na een niet al te lange wandeling zien we Châtelus al liggen.
Meteen bij de ingang van het dorp ligt het gemeentehuis. Daar leggen ze ons uit waar de gemeentelijke gîte is. We krijgen geen sleutel mee, die ligt gewoon in de brievenbus naast de deur van de gîte.
We installeren ons en lopen daarna nog een rondje door het dorp. Alles is dicht, behalve de VVV. Zelfs de kerk is gesloten. Wonderbaarlijk dat zo’n dorp een VVV heeft…
Terug in ons huisje gaan we koken. En als we allang klaar zijn met eten komt het Belgische meisje van gisteren aan. Haar route was heel anders dan de onze, maar ze heeft wel dezelfde etappeplaats vandaag. Dat hadden we vanmorgen niet door. Leuk gesprek over haar werk (ze start een biologisch dynamische wijngaard op, bij Namen). En over Namibië.
Wat een geweldige reis (bedevaart) moet dit zijn voor jullie. Jullie zien nu hoe het leven in Frankrijk is, “Leven als God in Frankrijk” wordt hier wel eens gezegd als je met wat minder zorgen en verplichtingen leeft of kunt leven. Ik verwacht dat jullie dat soms ook ervaren.
Groetjes en vergeet niet in Santiago een weesgegroetje voor ons te bidden. (Maar dat mag je onderweg ook doen)
Ik wens jullie verder een voorspoedige tocht
groetjes van tante Toos
Dag tante Toos, Wat leuk dat je ons ook gevonden hebt. We hebben inderdaad een geweldige reis; we genieten van elke dag.
Groeten vanuit Limoges, Maarte en Ineke.
P.S. Dat Weesgegroetje komt goed!