Vandaag is het perfect wandelweer: koel, bewolkt en zo goed als droog. En na onze rustdag hebben we weer echt zin om verder te gaan. We lopen richting centrum, maar vergeten alle omwegen langs de bezienswaardigheden, die we gisteren hebben gezien. Na het centrum is het nog wel een kilometer of zes voor we echt de stad uit zijn. Het is niet vervelend lopen; er zijn goede trottoirs, en duidelijke route-aanwijzingen. Nadat we de stad verlaten hebben lopen we over een mooi onverhard wandel/fietspad.
Ergens langs dat pad zien we twee rugzakwandelaars op een bankje zitten. Het zijn ook Nederlanders: André en Marga uit Nieuwkuijk. Ze lopen vandaag hetzelfde traject als wij, en slapen ook in dezelfde gîte.
Als het onverharde pad afgelopen is, lopen we de rest van de dag weer over rustige asfaltweggetjes.
Ergens halverwege de route komen we door Aix sur Vienne. Daar eten we, op een bankje aan de rivier onze lunch (legerkoeken met kaas).
We gaan weer omhoog, het rivierdal uit. We zijn intussen in de Dordogne. Het landschap is hier duidelijk anders dan voorheen. Nog steeds glooiend en kleinschalig. Het is echter veel meer bewoond. Er zijn veel meer huizen, ook buiten de dorpen. En er zijn veel minder koeien. En niet meer alleen het bruine limousine ras. We zien ook “hollandse” zwart bonte koeien.
Tegen half vijf komen we in Flavignac aan. Tot onze verbazing zitten André en Marga daar al. We dachten dat ze achter ons waren. André heeft echter zo’n last van zijn rug gekregen, dat ze het laatste stuk niet hebben kunnen lopen. Ze zijn met iemand meegereden.
Met z’n vieren betrekken we de gîte.
Weer een keurig huisje, met vier bedden, toilet, douche en keukentje. We koken ieder voor zich (wij: twee legerblikken met lasagna en rijst met kebab) en delen een fles wijn. En we delen allerlei ervaringen die we tussen thuis en Flavignac hebben opgedaan.