We lopen Port Sainte Foy uit via de brug over de rivier de Dordogne. We lopen hiermee ook het departement Dordogne uit en komen nu in Gironde. Onze route gaat verder langs een drukke verkeersweg. Gelukkig is het zondagochtend; dat scheelt een boel auto’s, denk ik. Na een kilometer of drie verlaten we deze weg weer en gaan verder over een mooie zandweg. We zien weer, wat we al vaak deze reis hebben gezien: electriciteitsdraden waar een heel rijtje zwaluwen op zit.
We lopen weer tussen de wijngaarden.
Liepen we gisteren nog tussen de Bergerac wijnen; nu we de Dordogne zijn overgestoken zijn we in het wijngebied van de Bordeaux. Midden in de wijnvelden lopen langs Châteaux haute Bonnetie.
Een deel van de druiven zijn al geplukt. Maar zeker de helft van de velden nog niet. Er hangen mooie trossen donkere druiven.
Ook zien we velden waar men bezig is met plukken. Ook hier gebeurt dat machinaal. Dat hadden we eigenlijk in de Bordeaux niet verwacht.
Tussen de velden ligt een gigantische “fabriek” voor wijnproductie.. Een groot aantal roestvrijstalen opslagtorens schittert in de zon.
We komen al vrij vroeg in Pellegrue aan. Op het moment dat we telefonisch reserveerden, hebben we een code gekregen waarmee we het slot van de gîte kunnen openen. Dus we kunnen meteen naar binnen. Er is een twee-persoons en een vier-persoons slaapruimte. We kiezen voor een beetje privacy.
Omdat alles in Pellegrue vandaag gesloten is, zetten we koffie en gaan daarmee aan een picnictafel op het plein zitten. Lekker lezen in het zonnetje.
Er komt nog een pelgrim langs lopen. Het is een Canadees die in Zambia woont. Hij loopt jaarlijks een paar honderd kilometer van de Camino. We hebben een gesprek over de efficiency van micro-credieten. Hij woont namelijk in Zambia, omdat zijn vrouw werkt voor een NGO die zich bezig houdt met micro-credieten.
Na een poos gaat er toch een bar aan het plein open. We drinken er iets met André en Marga, die inmiddels ook hier aangekomen zijn.
Rustige avond met lezen op onze kamer.