We vertrekken gezamenlijk deze ochtend.
Logroño is een van de grotere steden langs de Camino (150.000 inwoners). We zagen het uitgebreide industriegebied van de stad gisteren al liggen. De Camino weet ons daar toch nog met een redelijk groene route doorheen te leiden.
Nadat we via een brug over de Ebro het centrum zijn binnengelopen, gaan we op zoek naar Jan, die voor ons liep. We hebben al geconcludeerd dat dat niet gaat lukken, als Bea en Mike langs lopen. Dankzij een SMS van Bea weten we elkaar toch weer allemaal te vinden in een bar. Daar nemen we afscheid. Jan en Bea pakken in Logroño de bus, om zondag weer naar huis te vliegen. Mike is van plan vandaag een paar uur verder te lopen dan wij.
Aan de andere kant van de stad ligt een groot recreatie gebied. We lopen er langs een groot stuwmeer. Nadat we Logroño achter ons hebben gelaten, lopen we weer over paden en weggetjes, die de autoweg richting Navarette volgen. Al vrij vroeg komen we in Navarette aan en vinden er een particuliere herberg.
Later op de middag lopen we rond door het dorpje en bezoeken de kerk. Er klinkt mooie muziek van Bach. Het is een enorme grote, hoge kerk. Hoe komt het dat zo’n klein dorpje zo’n grote kerk heeft? Een Engelsman beweert later op de avond dat dit komt omdat de Camino hier al eeuwenlang langs komt, en daarmee rijkdom heeft gebracht.
We drinken wat op een mooi pleintje. Daar zit ook een reisgezelschap van Engelsen en Duitsers, die we al vaker tijdens de wandeling hebben gezien. We spreken met hen af voor het avondeten.
Zij kennen elkaar van eerdere tochten over de Camino, en lopen deze keer met z’n zevenen. In de groep is er ook een Duits jongetje van twaalf. Hij loopt al voor de tweede keer Camino, met zijn vader.
Het pelgrimsmenu is voortreffelijk; misschien wel het beste dat we tot nu toe gegeten hebben.