WordPress

Bij het wakker worden, vanochtend, liggen de koeltorens van de kerncentrale, waar onze kamer op uitkijkt, in de mist. We gaan ontbijten, in ons eentje, in een grote zaal zonder personeel ; 100% zelf service. Omdat we nog steeds geen kamer voor vanavond hebben, moet dat, na het ontbijt, eerst geregeld. Ik bel een chambre d’hote in Thon. Ja, nu wel raak! (Gisteravond van alles geprobeerd zonder succes.) We vertrekken snel. We volgen vandaag weer de RAVeL. En vandaag loopt de route wel bijna helemaal langs de Maas. Het is een mooie omgeving, echt een groot contrast met de wandeling van gisteren.

Al gauw zien we de kerk van Huy, met daarboven een oud fort. Prachtig gelegen. En nu we toch in Huy zijn: goede gelegenheid om wat boodschappen te doen,

Ook vandaag zijn er op de RAVeL maar weinig fietsers. Heerlijk rustig lopen dus. En een aangename temperatuur. Wel ziet het er af en toe donker en dreigend uit. Rond de middag nemen we een lange rustpauze in Andenne. Een lange pauze omdat we op ons overnachtingsadres pas na 5 uur kunnen aankomen. Terwijl we daar zitten, valt de regen met bakken uit de hemel. En als we verdergaan is het weer droog.
We lopen een half uurtje met een Belg op, die zondagswandeling aan het maken is. Bij de schut van Seilles/Andennee steekt hij over, voor zijn weg terug.

Het landschap naast de Maas is heel afwisselend: soms vlakker, vaak beboste hellingen, en bij Thon hoge rotsen. De hele weg zien we veel gansen.

Bij de rotsen van Thon verlaten we de Maas. Ons overnachtingsadres ligt hier anderhalve kilometer van het pad. Het is nog even zoeken. Je kunt bij deze B&B ook eten, maar dat had ik bij de reservering niet aangegeven. Het lijkt even een probleem. Maar gelukkig zijn ze bereid nog een pastamaaltijd voor ons te serveren.

Bij ons bezoek aan het St. Jacobsgenootschap in Utrecht werden we al gewaarschuwd voor de originele route van Luik naar Huy. En ook op verschillende blogs hadden we gelezen dat mensen de weg kwijtraakten en geen overnachtingsplaatsen konden vinden. Daarom hebben wij besloten om dit te vermijden, en door de Maasvallei te gaan lopen. Er loopt een fietsroute (de RAVeL) helemaal van Maastricht naar Lille langs de Maas. We besluiten deze te gaan volgen. Het eerste stuk, Luik uit, met het kanaal, de Ourthe en de spoorweg, is het even goed uitkijken welke bruggen we over moeten.

Uiteindelijk lopen we deze dag veel minder direct langs de Maas als oorspronkelijk verwacht. Vaak lopen we langs industrie of door stille dorpjes, en over een oude niet gebruikte snelweg.

Het laatste stuk naar Tihange lopen we wel direct langs de Maas.

Aan de andere kant van het pad ligt een autoweg. Als we dan het hotel zien liggen, kunnen we er niet naar toe. Óf we moeten nog ver doorlopen, naar een oversteekplaats, en dan aan de andere kant weer terug, óf we steken te voet de autoweg over. We doen dat laatste. Gelukkig is het niet zo druk.

Het hotel vannacht is een kasteel. Dat klinkt luxer en duurder dan het is. Reden: het ligt heel dicht bij de kerncentrale van Tihange. En verder is het in vrij slechte staat van onderhoud. Maar wel heel mooi! Prachtige kamer.

Normaal is het ontbijt in de B&B pas vanaf half negen. Maar er is een aantal gasten die graag vroeg willen vertrekken: twee vrouwen, die de Heuvelland vierdaagse lopen en wij zelf. Daarom is er nu ook een mogelijkheid om zeven uur. De regen valt echter met pijpenstelen uit de hemel, en volgens buienradar houdt het om half negen op. Daar wachten we dus maar even op… De hele verdere wandeling blijft het droog.

We lopen Eijsden uit langs het kasteel, en kijken daar even, 5 minuten, rond. Ik herinner me het kasteel en de, in een boog gegroeide, beukenlaan nog van lang geleden (38 jaar?), toen we op fietsvakantie gingen.

Het duurt niet lang, of we lopen niet alleen Eijsden, maar ook Nederland uit (grenspaal 43).

We lopen met de Maas mee, naar het smalle dal bij Visé, waar de Maas, de spoorlijn en autoweg zich doorheen persen. Met de auto wil je hier altijd snel doorrijden; Visé ziet er niet aantrekkelijk uit. Nu echter lopen we Visé in. We willen een Belgische SIM-kaart kopen. Dat lukt echter niet; dus we zijn voorlopig op WIFI aangewezen.

Vanuit Visé gaan we de heuvels in, met af en toe mooie uitzichten op de Maasvallei. Het is hier veel mooier dan een ritje op de autoweg doet vermoeden…

We lopen langs het mooie kasteel van Argenteau, langs de kapel van Wixhou, en door vele kleine dorpjes.

Het is vandaag weer erg warm, 31°C laat ik me vertellen. Gelukkig lopen we een groot deel van de route in het bos. Dat scheelt een stuk.

Uiteindelijk gaan we weer omlaag, en komen weer op het Maasniveau, bij het dorpje Jupille. Dan is het nog een behoorlijke wandeling door stedelijk gebied naar de jeugdherberg. Deze ligt in Luik, op het eiland tussen kanaal en Maas, genaamd Outre Meuse.

Er zijn veel Nederlanders in de jeugdherberg, die morgen allemaal Luik-Bastenaken-Luik gaan fietsen. Hoe dat precies zit snappen we nog niet, want “de echte” is in het voorjaar.

We ontbijten met een Franse familie, die vandaag de molens bij Kinderdijk gaan bekijken.

Het eerste deel van de wandeling brengt ons naar Maastricht. Al voor tien uur lopen we via de stenen St. Servaas brug Maastricht binnen.

We maken een toeristische rondwandeling langs de bekendste plekken van de stad: het Dinghuis (Middeleeuws gerechtsgebouw), het stadhuis, het Vrijthof. We eindigen op het Onze-Lieve-Vrouweplein.

Na de koffie gaan we de basiliek in. Er is hier twee weken lang een bijbel voorleesmarathon. We gaan er even een kwartiertje luisteren en horen een stuk van het verhaal van Esther.

Link naar filmpje:  Bijbelvoorleesmarathon

Als we er weer uitlopen, worden we gevolgd door een man, die een journalist van de Limburger blijkt te zijn. We worden ge-interviewed en vertellen over onze reis naar Santiago. Hij gaat het meenemen in zijn verhaal over de bezoekers van de voorleesmarathon. Komen we zomaar in de krant.

Daarna gaan we op zoek naar iemand, die een stempel in onze credential kan zetten. We worden uitgenodigd in de sacristie en krijgen er onze stempel van een man, die het erg leuk vindt, als Santiago gangers langskomen.

Over de Hoge Brug lopen we de stad weer uit. We lopen langs de Maas, over fiets en wandelpaden naar Eijsden. Het is een hete wandeling; temperatuur is 30°C vanmiddag.

Vanavond lekker gegeten in een eetcafe aan de Maas.

We slapen deze nacht weer in een B&B (Breusjterhofke).

En… vanavond op mijn iPad de rest van het verhaal Esther gelezen….

Om 7 uur gaan we naar de grote eetzaal, die zuster Gisela ons gisteren gewezen heeft. Er staat een buffet, er is gedekt, maar er is niemand te bekennen. We besluiten maar gewoon te beginnen. Als de zuster later binnenkomt, zegt ze dat we dat goed gedaan hebben.

Na het ontbijt, en een stempel op onze credential, vertrekken we. We lopen Sittard uit, door een park, langs de Geleenbeek. Het is er mooi wandelen. De beek heeft veel kleine bruggetjes en schutten. We volgen de beek naar Munstergeleen (mooie oude boerderijen)  en Geleen. Daar verlaten we de beek en krijgen we de eerste heuvels (goed begin van de training voor de Pyreneeën 😗). Mooie uitzichten, smalle holle weggetjes door het bos, het landschap is echt veranderd in vergelijking met gisteren. Zuid-Limburg voelt altijd al een beetje als buitenland.

Bij station Spaubeek zien we opeens een heleboel vluchtelingen; er is hier een COA gevestigd. Onbegrijpelijk dat deze mensen hier niks mogen doen, en daarom dus op straat hangen.

Even later rusten we bij de kerk van Spaubeek.

Langzamerhand wordt het wel weer warm. Als we de hoop op een terrasje al bijna hebben opgegeven, is er in Schimmert opeens een bakker, met Limburgse vlaai en koffie, en nog belangrijker: twee stoeltjes in de schaduw.

De hele dag hebben we veel fruitboomgaarden gezien (appels en peren). En ook veel tarwevelden.

Vlak voor Meerssen is er een wijngaard (Waterval).

Als we in Meerssen aankomen eerst naar de supermarkt. In onze B&B, straks, is er een keukentje met een oven. We gaan dus vandaag zelf (maar wel makkelijk) koken.

De B&B ligt in Bunde, zo’n anderhalve kilometer van ons pad. Een mooi groot huis met goede voorzieningen. Alleen de ligging is niet erg rustig: in een punt tussen spoorlijn en de A2, en verder onder de aanvliegroute van vliegveld Beek.

Het was vannacht heerlijk afgekoeld, en buiten  was het vanochtend aangenaam koel. De regen begon vanmorgen op hetzelfde moment als het ontbijt. Astrid had een uitgebreid ontbijt klaargemaakt. Met z’n vieren heerlijk relaxed ontbeten. Zo lekker zitten, geen zin om te vertrekken. Nog maar een kopje koffie. Uiteindelijk zolang geleuterd, dat het net weer droog was geworden, toen Sylvia ons in Maaseik op de carpoolplaats afzette. We lopen terug over de brug, die we net met de auto zijn overgestoken.

En dan zijn we weer aan de Nederlandse kant van de Maas. We lopen over een breed graspad richting Roosteren. Aan het begin van het pad staan zeker 20 Konikspaarden; gisteren zagen we een nog grotere groep zich baden in de Maas.

Dan verder door Dieteren, Susteren en Nieuwstadt. Het wordt steeds grauwer. En het duurt niet lang voor de regenjassen en broeken uitgepakt worden. En die blijven aan tot het einde van de wandeling. Ergens op een bankje langs de spoorlijn eten we een boterham. Er komt iedere paar minuten een trein langs, en de meesten zijn zo goed als leeg.

Al heel snel lopen we Sittard binnen. Mooie kloosters, kerken en straatjes met oude gevels.

Eerst maar naar ons overnachtingsadres: het bezinningshuis Regina Carmeli.

De zusters hebben een mooie kamer voor ons met een grote badkamer. Perfect om onze natte spullen uit te hangen. Als we wat later teruglopen naar de stad is het weer droog geworden. We wandelen nog wat rond in het centrum, wat boodschapjes (o.a. een screenprotector om Maarte’s telefoon te “repareren”) en natuurlijk koffie.

En voor we weer kloosterwaards gaan, eten we een pizza in de stad.

’t Was een makkelijk en rustig dagje vandaag.

32 °C was de weersvoorspelling voor vandaag. Daarom wilden we zo vroeg mogelijk vertrekken. Om tien voor zeven zitten we aan het ontbijt (dat formeel pas om zeven uur begint); om kwart over zeven lopen we al. Er is  vandaag, naast de standaard route, ook een hoogwaterroute (die 3 km korter is). We besluiten voor deze laatste te gaan. We lopen het centrum uit via de Steenen Brug. Mooi! Via Voorstad St. Jacob komen we algauw weer bij een groot watergebied met watersport en campings. Om kwart over acht staan we dan bij het pontje van Ool. Die blijkt echter pas om 11 uur te gaan varen. Dus er zit niks anders op dan terug te gaan naar de standaard route. In plaats van 3 km besparen, lopen we nu 2 km extra…. Luiheid wordt meteen bestraft. Voordeel is wel dat de stuw en waterkrachtcentrale van Linne nu in onze route zitten. Dat vonden we wel wat omlopen waard.

Er zijn nog twee omleidingen vandaag: dijken die afgezet zijn vanwege wegwerkzaamheden. Bij het zoeken naar een alternatieve route laat Maarte zijn telefoon vallen. Het glas heeft nu een mooi netwerk van barsten, maar gelukkig doet ie het nog. Blijkbaar was het fysiek loslaten van de telefoon heel makkelijk. Maar om daarna los te laten dat het gebeurd is, is iets moeilijker….

We lopen via Heel en Wessem naar het witte stadje Thorn, waar we door het centrum lopen en wat drinken.

Direct na Thorn lopen we België in. Inmiddels is het erg warm. Ik probeer zoveel mogelijk in de schaduw te lopen, maar die is er amper… Als onze waterflessen leeg dreigen te raken, komen we gelukkig langs een groente/fruit automatiek, die ook frisdranken heeft. Het laatste stuk is blik op oneindig, verstand op nul en doorgaan. In Maaseik aangekomen, zijn we wel toe aan een drankje.

Ik heb SMS contact met Sylvia. En 10 minuten later pikt ze ons op bij de carpoolplaats, vlak na de brug in Maaseik.

We rijden naar Echt, waar we vannacht bij Sylvia en Astrid logeren. Na een goede douche zijn we weer aardig opgeknapt. Astrid heeft een geweldige maaltijd bereid. Heerlijk gegeten. Biertje, glas wijn; lekkere avond!

Bij het vertrek uit het Missiehuis ontvangen we onze eerste stempel, sinds we echt op weg zijn.

Nadat we Steyl verlaten hebben lopen we langs het kapelletje van Geloo en langs Belfeld. Daarna bereiken we het Brachterwald. We volgen urenlang de bosrand. Dat is een prima plek met de zomerse temperatuur van vandaag, en de volle zon. We lopen heerlijk in de schaduw. Het is zondag, en er wordt hier volop gewandeld, gefietst en hardgelopen. Ergens op dit traject komen we een grote groep wandelaars tegen, waarvan er een de gids, die Maarte in de hand heeft, herkent. Hij, en nog twee anderen uit deze groep, zijn ook naar Santiago gelopen. En zoals met alle Santiago-gangers, die we eerder ontmoetten, ontstaat er meteen een geanimeerd gesprek. Misschien komen we deze man in de buurt van Vezelay weer tegen, want hij gaat daar in september vrijwilligerswerk in een refugio doen (l’esprit du chemin).

Wat later drinken we koffie bij “de witte steen”, een gerechtsplaats uit de Middeleeuwen. De serveerster vraagt naar onze wandelbestemming, en al pratende komen we er achter dat we elkaar gisteren ook al ontmoet hebben bij het Missie museum (ze doet daar vrijwilligerswerk). Hoe klein kan de wereld soms zijn.

Nadat we de bosrand verlaten hebben wordt het steeds warmer. We lopen door Swalmen, langs het riviertje de Swalm en door Asselt (mooi gelegen aan de Asseltse plassen). En dan uiteindelijk Roermond in.

In Roermond was er 11 jaar lang een refugio, onder de St. Christoffelkathedraal. Echter 6 dagen geleden is deze op last van de brandweer gesloten. Daarom overnachten we nu in een hotel vlak bij het station (hotel Roermond).

Na een douche zijn we weer behoorlijk opgeknapt. We gaan een biertje drinken. En als we dan het hotel uitlopen, zitten Jan en Susan hier op het terras. Verrassing! (Jan had vanochtend wat op en neer ge-appt met Maarte, en wist dus waar ons hotel is). We drinken samen wat. En later gaan we op de markt wat eten. Alweer een hele gezellige avond!

Vandaag een korte wandeldag. Dat komt vanwege de overnachtingsmogelijkheden/voorkeuren. En mijn voeten zijn er ook wel blij mee;  ze begonnen gisteren te protesteren. Pas om half tien vertrokken. We lopen door landelijk gebied. We waren wel even verbaasd om bij een boerderij een automatiek te vinden, niet met kroketten, maar met tomaatjes (lekker!).

Het Pieterpad brengt ons naar de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Genooi. Bij deze 15e eeuwse kapel verlaten we het Pieterpad en vervolgen onze weg over het Jacobspad.

Dat brengt ons naar Venlo. We gaan dwars door het centrum. Liepen we een uur geleden nog met z’n tweeën tussen de koeien op een graspad langs de Maas, nu banen we ons een weg door de drukte van de stad (zaterdag, mooi weer, markt en heel veel Duitsers). Pffff….

Omdat Maarte een powerbank voor zijn telefoon wil, lopen we bij de Action binnen. Hij vindt hem, en ik scoor een tube voetcreme. Dan gauw de stad uit. De route gaat verder over een fietspad langs de Maas. En veel sneller dan we verwachten zijn we dan in Steyl. Hier overnachten we in het Missiehuis St. Michael. We worden er hartelijk ontvangen door de receptioniste, en krijgen een keurige kamer in een van de kloostergangen.

Nadat we ons snel wat opgefrist hebben, bezoeken we het Missie museum. Er is een indrukwekkende verzameling opgezette dieren uit alle delen van de wereld. In het auditorium draait een film over de historie van de kloosters van Steyl. Na het museum bezoeken we Jochumhof, de botanische tuin. Hij kan wel wat extra onderhoud gebruiken…. We eindigen er op een terras met uitzicht op de Maas en met een Venloos biertje.

We eten vanavond een broodmaaltijd in “ons” klooster. In een gastenkamer staat er keurig voor ons gedekt; een keur aan brood, een loempia, een salade. Alles is hier perfect verzorgd.

Achter het Missiehuis ligt een kerk met het graf van Arnoldus Janssen, de stichter van de drie kloosters in Steyl, die in 2003 heilig verklaard is.

’s Avonds wandelen we nog een rondje door het dorp en eindigen weer op een terras.

Prima geslapen, op een matras in de huiskamer (de slaapkamers bij Riet krijgen allemaal een nieuwe stuc laag op de muren). Na een relaxed ontbijt, vertrekken we om negen uur.

En om tien over negen voor de tweede keer; de T-shirts die ik gisteravond had gewassen hingen nog aan de waslijn, bedacht ik me na een paar honderd meter…  We lopen Venray uit via Oostrum. Als we, even na de Witte Vennen, over een rustige bosweg lopen, hoor ik opeens “Ineke” roepen. Ik zie niemand. “Ja! Waar?” Ik loop een eindje terug, en daar waar het struikgewas iets lager is, zie ik Yvonne. Ze is met een cliënt in een dierenweitje. Ze had Maarte’s hoed boven de struiken uit zien komen, en gedacht dat wij dat misschien wel waren. Toch niet te geloven dat je elkaar zo tegenkomt.

Net voor Meerlo komen we weer op het Pieterpad. We lopen er door een mooi gerestaureerd kasteeltje.

Door naar Swolgen en daar ben ik wel erg aan een kopje koffie toe. Blij dat ik zit!

Op de verdere wandeling lopen we door Het Schuitwater, een nat natuurgebied, waar vroeger veen gebaggerd werd. In de omgeving van Lottum lopen we langs vele rozenvelden. Door het mooie oude centrum van Grubbevorst heen, naar het pontje naar Velden. Even na Velden ligt boerderijcamping Hovershof, waar onze B&B voor vannacht is.

Gegeten bij de plaatselijke Chinees.