WordPress

Een stralende zon schijnt door ons dakraam als de wekker gaat. Het nodigt uit om zo gauw mogelijk te vertrekken. Maar eerst nog even lekker ontbijten met Mam.

Als we om kwart voor negen vertrekken, is het inderdaad fantastisch wandelweer. We lopen het Reichswald in (de enige kilometer Duitsland op onze route). Er hangt de heerlijke frisheid van de ochtend. Wat een vooruitzicht om zo maanden te mogen wandelen! Na een steil glibberig hellinkje omlaag, zijn we weer terug in Nederland. We lopen langs de rand van het bos, richting Ottersum. En als we wat later in Gennep zijn is daar wel een erg aanlokkelijk terrasje, voor een kop koffie. Vanuit Gennep richting Afferden, eerst door bos, later door een prachtig mooi heidegebied. Moeite waard om later nog eens naar terug te gaan. We zien, in het natuurgebied een koe, waar we in eerste instantie van denken dat ze dood is. Er steekt een stuk kalf achteruit. Maar plots maakt ze toch weer allerlei bewegingen. Het kalfje beweegt niet. Het ziet er slecht uit. Denk niet dat dit goed is afgelopen…

Vlak voor Afferden valt de regen opeens met bakken uit de hemel; onze hele regenuitrusting ( broek, jas, rugzakjes) moet er aan te pas komen.

Even verder zien we twee wandelaars, waarvan er een een Jacobsschelp op zijn rugzak heeft (Toon en Ans uit Budel). Ze lopen nu het Pieterpad, maar hij heeft al 4x de Camino gelopen. Dat levert meteen heel veel gespreksstof. We steken de Maas over, en lopen met z’n vieren door tot Vierlingsbeek, waar zij overnachten.

Wij gaan verder over het Pieterpad naar Smakt. Daar verlaten we het pad en nemen de kortste route naar Venray. Het is al half zes als we bij Riet en André aankomen. Een lange wandeldag! Er hangt een pelgrims-welkom op de achterdeur😀.

En ze hadden heerlijk gekookt!  Het wordt een lange en gezellige avond. Ik had gedacht om, nu we toch in Venray zijn, ook nog even langs Yvonne te gaan. Maar dat zit er niet meer in. Maar Yvonne en Ton komen even hier koffie drinken. Ook leuk!

Vandaag de opmaat van de lange mars. Deze eerste dag lopen we maar kort; we gaan slapen bij Mam.

Maar voor we vertrekken moet er thuis nog vanalles gebeuren. Het is nog even stressen: de laatste was draaien, opruimen, schoonmaken.

 Maar uiteindelijk hebben we alles gepakt, en is het huis aan kant. We hadden gepland om rond twee uur te vertrekken. Maar het wordt drie uur voor het zover is. Raar gevoel, om de deur af te sluiten om pas over een maand of vier terug te komen…

 Wel fijn dat we het achterlaten in de goede handen van Marloes en Denny, die hier tijdens onze reis komen wonen.

We lopen onze eigen straat omhoog naar Berg en Dal, om nabij de Holthurnsche Hof op het Pieterpad aan te sluiten. Mooie paden door het bos.

 En omdat het wisselvallig weer is, zijn er prachtige luchten. Het regent gelukkig niet al te veel… Uiteindelijk lopen we dwars door Groesbeek, en vanaf de Wolfsberg weer door het bos, richting Klein-Amerika. Wat wonen we toch in een mooie omgeving! Sint Jansberg over en dan zijn we, om half zeven, op de Grafwegen.

 Mam heeft de soep al klaar staan. En als we zitten te eten komen Jo en José ook even langs. We zitten nog lang aan tafel.

Elke tweede zondag van de maand, is er een dienst, gevolgd door een pelgrimsvertelling, in de St. Jacobskapel in Nijmegen. We besluiten er deze maand heen te gaan. We gaan met z’n drieën; Mam gaat met ons mee.
Lees verder →

Als we straks echt gaan beginnen, lopen we onze eigen route naar Venlo. Pas vanaf Venlo gaan we de echte St. Jacobsroute lopen. Er is echter ook een Jacobsweg van Nijmegen, via Zyfflich, Kranenburg, Kevelaer naar Venlo. En omdat we daar nu ook een stuk beschrijving van hebben, lijkt ons dit een mooie route om onze bergschoenen weer eens te proberen. Dus hebben we vanochtend de bus naar Nijmegen gepakt, en zijn we naar de Jacobskapel, het officiële startpunt, gegaan. We wonen al ons hele leven in de omgeving van Nijmegen, maar we waren hier nog nooit geweest. Zo leer je dankzij een reis naar Santiago, ook nog je eigen buurt beter kennen. Vanaf de kapel lopen we, dwars door de stad, naar het Hunerpark.

Onder de Waalbrug door en de polder in, richting Persingen.

Van Persingen naar Beek (ja, we komen steeds dichter bij huis). Verder via het Wylermeer naar Zyfflich. En dan, langs de doorgaande weg naar Wyler.  Zogauw we in Duitsland zijn, zien we overal tekens van de Jacobsweg. In het Nederlandse deel van de route waren die zeldzaam. Ik vraag me af of we daar de weg gevonden zouden hebben als we hier niet bekend waren. Vanaf Wyler lopen we weer naar huis. Het was een prachtige wandeldag; mooie route en perfect wandelweer. We bedenken al dat het, na Santiago, misschien wel mooi is om deze tak naar Keulen te gaan lopen. Of met Cathy mee naar Istanbul. Maar laten we eerst maar eens naar Santiago gaan.

Nu we definitief hebben besloten naar Santiago te gaan lopen, willen we zo snel mogelijk beginnen met voorbereiden. Vandaag gaan we naar Utrecht. Daar zetelt het St. Jacobs Genootschap. Het is het centrale punt in Nederland voor informatie over een tocht naar Santiago. We gaan naar het huis van St. Jacob op het Janskerkhof. Vandaag is het de vrijdag na Hemelvaart, en we zijn niet de enigen die deze dag hebben uitgezocht om hun tocht naar Santiago voor te bereiden.  De drie vrijwilligers van het genootschap hebben hun handen vol aan al de belangstellenden. Maar onder het genot van een kop koffie boeken bekijken is geen straf.

Uiteindelijk gaan we met 7 (!) routeboekjes naar huis, voor al de deeltrajecten van de route van Beek naar Santiago. Informatie genoeg!

En verder zijn we nu lid van het genootschap, en daarmee officiële pelgrims. De eerste stempel op onze kaart (Utrecht) is binnen.

We kunnen bijna niet wachten om hem verder te gaan vullen.

Dank aan Hanny voor de goede voorlichting!