WordPress

In het hotel begint het ontbijt pas om 8 uur. En omdat het weer een hete dag belooft te worden, vinden wij dat veel te laat. Daarom zijn we om 7 uur (openingstijd) al bij de bakker. We ontbijten op de trap van het stadhuis. Een kwartier later lopen we het stadje uit.

Twee uurtjes later zijn we bij het alleenstaande kerkje van Préhy.

We rusten er in de schaduw. Als we weer vertrekken, zien we in de verte twee kleine stipjes op de berg lopen: Nico en Marjorie. En nog een half uur later komen we elkaar tegen op een kruispunt van paden;  elk van een andere kant. Het pad is niet overal even duidelijk aangegeven, en blijkbaar hebben zij vlak na het kerkje een verkeerd pad genomen. Wij hadden daar ook staan twijfelen. En dan is de GPS ondersteuning op Maarte’s telefoon wel van waarde.

Weer een uurtje later zijn we in St. Cyr les Colons. En daar is een winkel open! Koud blikje frisdrank op een bankje in de schaduw.

Uiteindelijk wordt het vanmiddag 34°C. Omdat er geleidelijk wat meer bossen komen, lopen we ook af en toe in de schaduw. Maar lang niet overal…..

Als we om een uur of drie in Cravant aankomen hebben we het helemaal gehad. Nico en Marjorie zijn er ongeveer gelijk met ons. Zij hebben gereserveerd, wij niet. Maar gelukkig is er plek (chauffeurshotel “Les Lilas des 2 ponts”).

Douchen en uitpuffen. Daarna een welverdiend(!) biertje.

Tegen zessen verwachten wij dat het wel wat afgekoeld zal zijn, en lopen we terug het stadje in. Maar afgekoeld is het niet. De zon brandt op onze ruggen.

We wandelen wat rond door het mooie stadje en zien de kerk.

En ook hier weer oude vakwerkhuizen.

‘s Avonds lekker gegeten in ‘t hotel, we hebben half-pension.  Dat helpt ook wel voor het herstel. Na het eten is het buiten aangenaam geworden. We praten nog even na met de collega lopers.

Weerbericht voor morgen: even warm als vandaag….

Na een aantal koele dagen, wordt het vandaag weer erg warm. Volgens de voorspelling 33°C, maar in werkelijkheid is het in Chablis vanmiddag 36°C.

Als we om half acht vertrekken is de temperatuur nog prima. Maar het wordt al snel warmer. We lopen weer door velden en kleine dorpjes. De zwaluwen zijn vandaag laag; maar voorlopig wordt het geen slecht weer….

We steken de spoorlijn van de TGV over. Er komt elke 5 minuten een trein onder het viaduct door schieten. Spectaculair als je er boven staat; je voelt het viaduct trillen.

De hele route is door open terrein; we lopen pal in de zon. Als er al bomen zijn, staan ze te ver van de weg, of aan de verkeerde kant…Het laatste stuk van de wandeling gaat door de wijngaarden van Chablis omlaag.

Als ik stiekem een druif proef, is hij al heerlijk zoet. Maar er wordt hier nog niet geplukt.

We komen vrij vroeg aan; rond 13:00. Nog niet op het heetst van de dag gelukkig.

We zoeken ons hotel op (hotel de la Poste). Dat is niet echt om over naar huis te schrijven. Laatste renovatie zal in 1960 zijn geweest, schat ik. Alles is oud en verwaarloosd. En ook niet erg schoon. Na een douche gaan we Chablis in, waar we een terrasje vinden. Het is zelfs al heet om in de schaduw te zitten… Als we daar een poosje zitten, komen Nico en Marjorie aanlopen. Zij komen van een dorp verder weg dan wij (Flagny de Chapelle) en hebben dus een km of 6 á 7 meer gelopen, en daarmee ook nog een heter stuk van de dag gehad. Ze hebben het helemaal gehad. Als ze onze verhalen over hotel de la Poste horen, besluiten ze accuut om de reservering om te zetten naar het andere hotel. Nadat zij vertrokken zijn, komen er nog twee pelgrims binnenlopen. En ook zij zijn erg toe aan een drankje op het terras. Het zijn twee Duitse mannen, die via een Jacobsweg vanuit Duitsland Chablis bereikt hebben.

Ter compensatie van het slechte hotel en de hete wandeling, trakteren we onszelf op eten in een mooi restaurant (Le bistro des grand Crus). Heerlijke avond om buiten te eten. Lekker gegeten, en natuurlijk Chablis gedronken.

Het is nog maar net licht (of lijkt dat zo omdat het zo bewolkt is?) als we om 7 uur vertrekken. Forêt-Chenu ligt bijna rondom in bos; dus binnen enkele minuten lopen we al in het bos. Wat is het toch altijd mooi op de vroege ochtend in het bos! Na een uurtje verlaten we het bos weer en lopen richting Eaux-Puiseaux. Net zoals in alle kleine dorpjes, ook hier weer een mooie kerk.

We lopen verder door de velden in het heuvelachtige landschap.

De landbouw is hier minder grootschalig. En af en toe zien we ook weer weilanden met wat koeien. Ook vandaag weer, zien we velden met zonnebloemen, die niet geoogst zijn. Ze staan weg te rotten op het veld. Misschien omdat de kwaliteit niet genoeg was?

In Ervy-Châtel is er vandaag de wekelijkse markt. We komen er om elf uur aan. Voor ons is het intussen wel tijd voor lunch. Maar het restaurant vindt dat het nog te vroeg is om iets te eten te verkopen. Maar hiernaast is een bakkerij, zeggen ze. “Is het goed dat we daar iets halen, en het hier opeten?” “Ja, natuurlijk” is het antwoord. Dus we bestellen een cola, en halen wat broodjes. Tegen de tijd dat we die op hebben, loopt Nico de zaak binnen. Marjorie zit buiten. Zij hebben gisteren in Eaux-Puiseaux overnacht. Leuk om elkaar weer tegen te komen!

Bij het uitlopen van het stadje is er een mooi uitzicht over het heuvelland waar we later die middag gaan lopen.

Het is nog een lange tocht in de middag, waar een oneindig lange asfaltweg door het bos in zit.

We bereiken het kanaal van Bourgogne, en verlaten nu de regio Champagne. Na een mooie wandeling langs dit kanaal is het niet ver meer naar Roffey. Het is 5 uur als we daar aankomen. We overnachten er bij een gastgezin. En we worden weer hartelijk welkom geheten. Kopje koffie. Of we de wasmachine willen gebruiken? (Ja, graag!). Er wordt weer een maaltijd voor ons bereid. Er komt zelfs een glaasje port als aperitief. Perfecte afsluiting van een lange wandeldag

We lopen Troyes uit door een brede strook park, dat het riviertje de Vienne volgt. Vervolgens lopen we door dorpjes en velden. In dit gebied zijn er bouwactiviteiten en nieuwbouwwijken. Dat is de eerste keer dat we dat in Frankrijk zien. Hiervoor waren er vooral krimpende dorpen, met leegstand en verdwijnende middenstand.

In Laines-aux-Bois komen we een huis-aan-huis bakker tegen. Vers brood!

Na dit dorp lopen we een paar uur door bos. Het is intussen weer heuvelachtig. De wandeling gaat over een mooi en makkelijk pad. Als we het bos uitlopen is er een prachtig uitzicht over het heuvellandschap.

Het is nu nog een uurtje wandelen, langs de bosrand, naar Forêt-Chenu. We overnachten hier weer bij mensen thuis, in een mooi klein huisje in hun achtertuin.

Het is er heerlijk rustig. Om 7 uur komt de vrouw des huizes een maaltijd naar ons huisje brengen, met daarbij ook het ontbijt voor morgen.

Op tijd naar bed, want morgen wordt een lange dag.

Het wordt warm vandaag (31°C) en we willen vroeg in Troyes zijn, om daar nog wat te kunnen rondkijken. Reden genoeg voor een vroeg ontbijt. Om 7 uur zitten we weer met z’n allen aan tafel. En omdat alles al gepakt is kunnen we al om half acht aanlopen. De eerste 1108m, naar het begin van de weg, lopen we met z’n vieren. Daarna lopen Nico en Marjorie verder over de doorgaande weg, door de dorpjes; wij gaan terug naar het kanaal. We lopen nog een km of tien langs het mooie kanaal. Heerlijke wandeling. Ter hoogte van Barberey-Saint-Sulpice verwachten we dat we het pad verlaten en via velden en voorstadjes, de stad in zullen lopen. Het fietspad is intussen echter verlengd, en onze route staat daarover aangegeven. Dat ziet er aantrekkelijker uit, maar uiteindelijk lopen we er wel een stuk door om. Een grote stad inlopen is meestal geen leuke wandeling. Daarbij is het intussen ook behoorlijk warm geworden. We zijn dan ook blij als we uiteindelijk, om half een, bij het hotel aankomen (hotel de la gare). Dan blijkt dat we er pas om 4 uur in kunnen… Gelukkig ziet de schoonmaakster ons en laat ons binnen.

We kunnen onze rugzakken achterlaten en wisselen onze schoenen. En even later lopen we in onze bezwete wandelkleren de stad in. We eten wat op een terrasje. En we lopen rond door het mooie oude centrum. Er zijn veel smalle straatjes met vakwerkhuizen uit de 16e eeuw. Erg mooi oud centrum.

Ook bezoeken we de St. Petrus en Paulus kathedraal. Prachtig gebouw met lange rijen gotische bogen en prachtig glas in lood.

‘s Avonds eten we op een binnenplaats in het oude centrum.

Troyes is eigenlijk een langer bezoek waard.

Het luxe stoffen partytent van ons gastgezin heeft de zware wind van gisteravond niet overleefd. Het doek is aan flarden. Gedurende de nacht is de wind gelukkig gaan liggen. En het is de hele dag aangenaam wandelweer: koel, zonnetje tussen de wolken, zacht briesje. Het was dan ook een fijne wandeling.

Het eerste uur lopen we langs een beek, en langs velden. We zien een paar gewassen, die we nog niet eerder gezien hebben: hennep en tabak. Dan komen we bij het Seine kanaal, dat in een rechte lijn met de kronkelende Seine meeloopt.

We hadden een saaie route verwacht (recht kanaal door een gebied met grootschalige landbouw). Maar dat is het allerminst. In een brede strook langs de Seine en het kanaal is er bos. Je loopt er in de natuur, mooi en rustig. De velden zijn buiten beeld. Het kanaal is in de eerste helft van de 19e eeuw gegraven, maar wordt intussen allang niet meer bevaren; ook niet door pleziervaart. De meeste schutten zien er oud en roestig uit. Het water zit vol met waterplanten en riet groeit vanaf de kanten steeds verder het kanaal in. We zien zwanen, waterhoentjes en ijsvogels.

Langs het kanaal is, sinds kort, een fietspad aangelegd, en aan de andere kant ligt een mooi breed graspad. We lopen afwisselend aan beide zijden.

Bij een sanitaire stop in het bos gebruik ik meestal een boom, om me aan vast te houden, en me later weer aan op te trekken. Zo ook vandaag. De dode tak, waar ik me aan optrek, kan echter mijn gewicht niet hebben, en breekt. En ik kukel achterover, met de billen in de brandnetels. “Zonde van de mooie jonge scheutjes voor de soep” vindt Maarte.

Savieres, waar we overnachten, ligt anderhalve kilometer van het pad. Als we echter in het centrum de weg van de gîte vinden, moeten we nog 1108m lopen. De huisnummer van de gîte is namelijk 1108. En de huisnummers tellen niet zoals gebruikelijk, maar zijn de afstand vanaf het begin van de weg.

Huisnummer 1108 heeft nog een extra huis (de gîte), waar wij overnachten. Het is een kompleet huis (keuken, zit-, slaap- en badkamer). Er wordt voor ons gekookt. ‘s Avonds eten we in de huiskamer van 1108, samen met nog twee andere Nederlandse Santiago-gangers (Nico en Marjorie uit Houten). Heel gezellig. Genoeg ervaringen om uit te wisselen, over de reeds gelopen en over de nog komende trajecten. En tenslotte over Cuba, waar de vrouw van deze gîte vorig jaar op vakantie is geweest. En waar Nico graag heen zou willen. Maarte heeft onze Cuba foto’s op z’n iPad. Dat werd een lange sessie.

Het regent als we om 8 uur aan het ontbijt zitten. De bezoekers moeten nog tanken, voor ze terug gaan rijden. Wij moeten nog naar een supermarkt, voordat we verder lopen. De oplossing wordt: met z’n allen, met de auto, naar het winkelcentrum aan de rand van Sézanne. Daarna worden we, met onze boodschappen weer terug gebracht naar het hotel. Het houdt dan ook net op met regenen. Nog een laatste groepsfoto, voor het hotel en dan splitsen onze wegen zich weer: zij terug naar huis, wij weer verder naar het zuiden.

We lopen Sézanne uit en lopen nog even door heuvels met wijngaarden en fruitbomen. Bij Vindey verandert het landschap abrupt. Als we de heuvels uitlopen ligt er een enorme vlakte voor ons. 

De rest van de dag volgen we een oude spoorlijn, door een landbouwgebied met enorme, inmiddels lege, velden. Hier en daar, in de verte, een klein dorpje. De oogst is hier dit jaar mislukt, omdat er van begin juni tot midden augustus geen regen is geweest. Bijna iedereen waar je mee praat, begint dat als eerste te vertellen.

Vandaag echter regent het een klein beetje. Maar niet zoveel dat we er last van hebben. De grote uitdaging vandaag is de wind. Er staat een harde wind, die we een groot deel van het traject pal tegen hebben. Het is echt een gevecht tegen de wind. Als we even zitten, op het spoor, en brood eten, waait de kaas van het brood.

Hoewel het niet erg ver was vandaag, zijn we blij als we er zijn. We slapen deze keer bij een gastgezin. We worden ontvangen met een biertje. Later eten we mee met het echtpaar.

We slapen in een keurige en met zorg ingerichte kamer, tussen de foto’s van kinderen, klein- en achterkleinkinderen.

Er staat  keurig een ontbijt voor ons klaar, als we om 7 uur in de eetzaal komen. We ontbijten eerder dan de rest van het huis, omdat we vroeg willen vertrekken. En het is heerlijk weer als we dan, even voor achten, beginnen met lopen. We hebben er echt weer zin in. Over bosweggetjes, stukjes verkeersweg, langs wijngaarden, langs een mooi kerkje. In Souzy stoppen we even bij het oorlogsmonument.
Al vanaf België zien we in bijna elk dorp een monument voor de gevallenen uit de 1e Wereldoorlog. Ook hier weer. Deze keer gaat het vooral om soldaten die bij de slag om Mondement zijn omgekomen. Bijna 2000 soldaten. Dat is toch niet te bevatten…

Verderop is er in de bossen een klopjacht met honden gaande. Gelukkig gaan we op tijd de andere kant op.

Vanaf een uur of elf is het gedaan met het mooie weer, en lopen we in de regen. De kleipaden worden glibberig. Nat, en met schoenen en regenbroeken die onder de modder zitten, naderen we een paar uur later Sézanne.

Als we aankomen is onze kamer nog niet klaar. Half uurtje wachten. Er is een feestje gaande van de hotelier. En het duurt niet lang of wij zitten ook aan de Sangria en de hapjes.

Nadat we ons op de kamer geinstalleerd hebben, lopen we nog wat door de stad. Mooie stad, mooie oude gebouwen. Riet en André, die vanavond langs zouden komen, SMS’en dat ze er om half zes zijn. We drinken nog een kopje koffie op een terras en gaan dan terug. Riet en André zijn er al. En wat een verrassing: ze hebben Mam ook meegebracht. Al gauw zitten we met z’n 5’en aan de sangria en de hapjes. Wat ontzettend leuk dat zij helemaal vanuit Nederland voor een avond hier naar toekomen.

Wat later wandelen we met z’n allen door de stad.

En ‘s avonds eten we in een restaurant in de buurt. Wat een geweldige avond!

De weersvoorspelling voor vandaag: 30°C. De keuze was óf in één keer 33km naar Sézanne óf verdelen over twee dagen (11+22km). Gezien de temperatuur kiezen we voor het laatste. Dat betekent vandaag een makkelijk dagje. We ontbijten om 9 uur; ongekend laat. En het is 11 uur voor we op weg gaan. Een rustige wandeling door velden en bos. Tijd genoeg om een kikker te fotograferen.

En we zien een grazend reetje op ons pad.

En velden met zonnebloemen, die klaar zijn voor de oogst.

Al om 2 uur zijn we in Baye. Hier overnachten we in het voormalige kasteel.

 Nu is “Foyer de Charité” hier gevestigd. Dat is een groep mensen (leken, geen religieuzen)  die gezamelijk leven naar het voorbeeld van de eerste Christenen. Ze hebben honderden vestigingen over de hele wereld; ook in Nederland (Thorn). We kunnen er pas om 4 uur terecht, en hadden gepland om even wat te eten in het centrum van Baye. Maar het restaurant is gesloten, en de bakker heeft vakantie. Onder een grote notenboom, tegenover het kasteel vinden we een picnic tafel. Prima zitten. En als het 4 uur is bellen we aan bij het kasteel. We worden heel vriendelijk ontvangen door Liseranne. Willen we wat drinken? Na het kopje thee laat ze ons onze kamers zien. Ja, kamers; we krijgen elk een eenpersoonskamer. Wel naast elkaar. Even tijd om te douchen. En daarna zijn we uitgenodigd, om iets onduidelijks te komen doen. Mijn Frans is niet goed genoeg om te begrijpen wat het idee is. We gaan drie emmers naar buiten. En met een schaartje en een latex handschoen, staan we even later verse brandneteltopjes te knippen, voor de soep vanavond. Iedere dag nieuwe verrassingen!

Om half zeven is er een mis. En daarna eten we, met alle bewoners samen, aan een grote tafel. Maarte en ik krijgen de ere-plaatsen: rechts en links van de pastoor. Heerlijk gegeten!

En dan, na het eten, staan we in de spoelkeuken, samen met de pastoor, de afwas van de hele dag af te drogen.

Het is niet vroeg meer als we, helemaal uitgerust, en met gepoetste schoenen, het schooltje verlaten. Als we Mardieul uit zijn, gaan we meteen weer omhoog door wijngaarden. Gisteren liepen we over de Noordzijde van het Marnedal omlaag; nu gaan we via de zuidelijke helling weer omhoog. Eenmaal boven, blijven we op hoogte en lopen langs Epernay heen. Mooie uitzichten!
Was het de afgelopen dagen redelijk koel (rond 20°C), vandaag is het al vroeg weer warm. We dalen af naar Moussy en zijn blij als we daar een bar vinden. De barman is blind, maar hij weet alles perfect te vinden. Alleen als ik betaal vraagt hij me om de waarde van het biljet dat ik hem geef. Dan weer omhoog, naar de mooie kerk van Chavot, die we al van veraf zagen liggen.

Daarna komen er meer en meer stukjes bos. Koelte! ‘s Middags lopen we urenlang over een breed graspad door het bos. Het is helemaal omgewoeld door wilde zwijnen. Dat maakt het lopen niet makkelijker. Helaas zien we geen zwijnen in levende lijve (wel gister, langs een verkeersweg, een das in dode lijve).

Ben blij als we in Montmort Lucy aankomen. Voor we inchecken in het hotel (hotel de la Place), een koud biertje op het terras. We hebben halfpension. Lekker makkelijk!

Leuke afsluiting van de avond. Contact met Riet, mijn zus. Zij en André zijn van plan om zondag langs te komen. 😃