Dag 43: WO 9 sept. Issoudun – Déols (32km)

De route om Issoudun door te lopen, is aangegeven met bronzen schelpen, die in het wegdek zijn aangebracht. Er zijn meer steden die dit op deze manier doen. We zagen het eerder in Luik en Dinant.

Het pad leidt ons vandaag  weer door velden en kleine dorpjes. Her en der liggen eenzame boerderijen. Sommige geheel vervallen; anderen nog wel bewoond, maar met vervallende bijgebouwen.

Weer een ander soort verval zien we bij de boerderij La Tripterie, bij Sainte-Fauste. Er staan daar tientallen oude auto’s waar de natuur langzaam over- en doorheen gegroeid is.  Het is een toeristische atractie voor Santiago-gangers geworden.

Nog voor kilometer 20 krijg ik weer ernstig last van mijn heup. Ik strompel over het pad. Telkens rusten en rekken; dan gaat het weer even. Maarte vraagt zich al af of het wel verantwoord is om door te gaan. “Wat?  Dit gaat wel weer over. Natuurlijk gaan we door!”  We rusten bij een bank in Diors. Ik doe er mijn hele repetoir van oefeningen, en neem paracetamol. En de laatste 11km  loop ik weer redelijk makkelijk.

Het is al half zes als we bij de VVV van Déols aankomen. Hier halen we de sleutel van de gemeentelijke refuge. Weer een keurige mooie slaapzaal, compleet met keuken. We delen dit vannacht met een Frans echtpaar.

Na de douche en de was moeten we ons haasten om nog op tijd in de supermarkt te zijn. We eten een biefstuk met friet bij een brasserie. Het is weer zo warm vandaag (overdag 25°C)  dat we nog buiten kunnen eten.

Ook nog vermeldenswaardig: ergens vandaag zijn we over de 1000km gegaan.