Als we ‘s ochtends in de keuken komen ligt de inhoud van de prullenbak verspreid over de vloer. Blijkbaar is er een kat, of een ander beest, binnen geweest. Later horen we van Antonio dat zijn brood, dat hij beneden had gelaten, ook opgegeten was. Gelukkig hadden wij al ons eten boven op onze kamer…
Ik vertrek met mijn handschoenen aan. Maar die zijn al snel weer uit; het is veel warmer dan gisteren.
Bij een boerderij zien we een veldje met bananenbomen. Blijkbaar is er hier amper nachtvorst. Dat is moeilijk te rijmen met de lage ochtendtemperatuur van gisteren. 
We lopen vandaag weer een hele mooie route. Voor een groot deel door bos. Hier en daar zijn er afgelegen huizen of boerderijen. Er zijn een paar kleine dorpjes, zonder winkels of horeca. We rusten een aantal keren, en telkens vinden we mooie bankjes.
‘s Middags zien we grote paddenstoelen langs de route. 
De mensen die we vandaag in het bos tegenkomen zijn echter niet op zoek naar paddenstoelen, maar naar kastanjes.
De laatste zes kilometer loopt onze route weer heel anders dan in het boekje aangegeven. We lopen weer over het nieuwe pad langs de Isle. Net als gisteren komen we weer over een mooie nieuwe wandel/fietsbrug. 
Tegen 4’en zijn we dan in Mussidan.
Er is hier weer een gîte van de gemeente. We delen de 6-persoons slaapzaal, met het inmiddels bekende gezelschap: Antonio, André en Marga.
Er is een mooie keuken in de gîte, maar we besluiten om maar weer eens uit te eten. In het restaurant waar we terecht komen (terug over de brug, aan de doorgaande weg) wordt ons niet gevraagd wat we willen eten. Er is één menu. En dat komt, inclusief fles wijn, vanzelf.
Mede dank zij jullie kaarsje is mijn gezondheid zodanig dat ik vandaag (26/9) ontslagen ben uit het ziekenhuis. Bedankt voor jullie bijdragen ,en we wensen jullie nog veel gezonde kilometers. We blijven jullie volgen. Ome Toon en Tante Grada
Goed om te horen dat het weer beter gaat!
Groeten, Ineke