Na het ontbijt, met z’n vieren aan de keukentafel, rijdt Michel ons weer netjes terug naar de kerk van La Réole. Voor ons volgt er een mooie wandeling de stad uit, met uitzichten over de Garonne en via een heleboel trappen naar de brug.
Even later steken we de rivier over.
We wandelen verder over de dijk van de Garonne. Als we die verlaten gaan we richting het kanaal van de Garonne. We steken dit over bij een kleine sluis. Er gaat net een schip doorheen. Meerdere mensen staan er naar te kijken. We horen dat het schip mais vervoert, naar Toulouse. “Is dit de normale manier voor maistransport?” Nee, dat is het niet. Dit is het eerste schip, dit jaar. En waarschijnlijk ook het laatste. Het normale transport gaat gewoon per vrachtauto.
Bij Pondaurat ligt een oude Romeinse brug over het riviertje de Bassanne, dat we oversteken.
Via Savignac en Auros lopen naar Brouqueyran.
Onderweg zien we een plantage met kiwi’s. Die worden dus niet alleen in Nieuw Zeeland geteeld. Ook ons gastgezin van gister had een rijtje kiwi-bomen in de tuin. Zij oogsten jaarlijks 80 kg. Behalve kiwi zien we ook grote boomgaarden met hazelnoten.
In Brouqueyran slapen we, alweer, in een kasteel: Château du Mirail.
Er woont een echtpaar in het kasteel dat van adel is. En dat is belangrijk voor ze. De vrouw vertelt over Lodewijk XVI, die met de Franse revolutie onthoofd is. Dat vindt ze nog steeds heel erg. Daarmee is Frankrijk er erg op achteruit gegaan. De buste van Lodewijk XVI heeft ze echter wat verdekt opgesteld, omdat de meeste Fransen Republikeinen zijn.
We hebben vannacht een twee-persoonskamer op de eerste verdieping. André en Marga, die hier ook overnachten, slapen in een andere hoek van het kasteel.
Voordat we gaan eten krijgen we een rondleiding door het deel van het kasteel waar het echtpaar niet dagelijks woont (want het is niet warm te stoken). Er is een prachtige zaal, helemaal ingericht met antieke meubelen en met wandtapijten. Door een lange gang, vol met “souvenir de famille” komen we in de 17e eeuwse kapel. Erg mooi!
We eten in de kasteelkeuken.
Leuk om iedere dag even iets van jullie wereld te lezen. Wat moet dat rustgevend zijn.
Geniet ervan. Groetjes Maria (van tante Nelly).
Ja, onze normale beslommeringen zijn we wel kwijt. En we genieten er nog steeds van. Nog geen dag gehad dat we er ff geen zin in hadden.
Groeten, Ineke