De afgelopen nacht is de wintertijd ingegaan. Dat betekent dat we op de klok, een uur eerder kunnen vertrekken, zonder in het donker te hoeven lopen. We komen, op de klok, dus ook een uur vroeger aan. En daarmee wordt de vrije tijd, na aankomst een uur langer. Het avondprogramma in een herberg blijft natuurlijk gewoon de klok volgen: vanaf 19:00 eten, 22:00 de deur op slot en 22:15 licht uit.
We ontbijten in een bar in het dorp. Daar zitten veel van de gasten uit ons klooster. Omstreeks half acht beginnen we vandaag te lopen. Direct buiten Carrión de los Condes ligt het klooster van San Zoilo, dat nu een luxe hotel is. Niet lang daarna gaan we een brede zandweg op, die we de rest van de ochtend blijven volgen.
Er liggen geen dorpen aan deze weg. Het uitzicht is de hele weg als op bovenstaande foto: lege velden.
Na 17 km lopen komen we aan in Calzadilla de la Cueza. Tijd voor lunch en even lekker zitten.
De rest van de middag volgen we een pad dat direct naast de doorgaande weg ligt. Geen bijzonder inspirerende route vandaag. En het kost mij weer veel moeite om de middagetappe te volbrengen. Wat ben ik weer blij als we de herberg zien.
Ik heb het helemaal gehad. Zodra we onze kamer hebben ga ik eerst een half uur op bed liggen. Na de douche ben ik wel weer redelijk hersteld. En Maarte… die heeft geen centje pijn, hij had er nog makkelijk een paar uur bij kunnen lopen.
‘s Avonds eten we in de herberg.
Vervelend Ineke dat het wat moeizamer gaat. Hopelijk blijft dit niet zo. En anders ga je gewoon de laatste paar honderd kilometer op de rug van Maarte zitten. Merkt hij vast niet met zijn top conditie! 🙂
Nog samen heel veel wandel plezier gewenst vanuit Venray!
Yvonne en Ton
Ben niet zelf op zijn rug gaan zitten, maar wel een paar dingen uit mijn rugzak op zijn rug gehangen 😉