Vandaag gaan we weer stijgen. We beginnen ‘s ochtends op 550 m. ‘s Avonds eindigen we op 1250 m. Aanvankelijk stijgen we, nauwelijks merkbaar, door het dal van het riviertje de Rio Valcarce. Aan weerszijden zijn er hoge bergwanden. We hebben een mooie terugblik op Villafranca.
Door het rivierdal lopen ook de oude doorgaande weg, en de nieuwe autoweg. We volgen hele stukken de oude weg, waar nauwelijks nog verkeer over gaat. Overal zijn er kleine bergdorpjes.
Omdat we gisteren een relatief lange etappe hebben gelopen, komen we vandaag een aantal mensen tegen die we al enige tijd niet meer gezien hebben. Marian heeft een geitenkaasje gekocht, bij een kaasmakerij aan de route. We komen op het goede moment langs om even te proeven!
De laatste 8 km gaan we echt stijgen. En met de hoogte verandert ook het weer. Van droog met af en toe een zonnetje naar mist en regen. Heel toepasselijk bij de overgang van de grens naar Galicië. Deze provincie staat bekend om zijn vele regen.
Galiciê wijkt in vele opzichten af van de rest van Spanje. Er wordt Galisisch gesproken. En ook de oudere gebowen hebben een geheel eigen stijl: ovaal met een rieten dak.
Vanavond gegeten met de Koreaanse moeder/zoon.
We slapen vannacht in een slaapzaal met 52 bedden. Ze staan erg dicht op elkaar. En ze zijn bijna allemaal bezet. Pfff…
Het einde komt in zicht, het wordt tijd om te gaan bedenken wat ik volgende week tijdens mijn ontbijt ga doen, als ik jullie avonturen niet meer kan lezen 😉
Je krijgt nog even respijt. Er komt nog een toegift: 3 of 4 dagen naar Finisterre. 👣