Dag 99: WO 4 nov. O Cebreiro – Triacastela (21km)

Als ik me vanmorgen gewassen heb, en terug de slaapzaal inloop, loop ik tegen een muur van stank aan. Vijftig mensen die in een afgesloten ruimte geslapen hebben. Gauw pakken en dan weg uit dit slaappakhuis.

In het donker lopen we naar het dorp, op zoek naar een ontbijt. En we komen precies op tijd aan bij het restaurant. Eén minuut eerder zouden we geconcludeerd hebben dat hij niet open is voor het ontbijt. Vijf minuten later zit het bomvol. We ontbijten met de twee Chinese meisjes die in Frankrijk studeren. Het is zo gezellig dat we zo lang blijven zitten, dat we uiteindelijk toch nog laat weg zijn.

Het is mistig en het regent. Typisch Galicisch weer, zullen we maar zeggen.  Op de pas van San Roque staat een heel toepasselijk beeld van een pelgrim, die vecht tegen de elementen.
 

Het weer in de bergen kan heel snel veranderen. Vandaag zien we heel goed hoe dat werkt. We lopen letterlijk in een wolk die over de berg trekt. Soms er een stukje wolk even wat hoger, en wordt ons korte tijd een uitzicht op de omgeving gegund. Maar binnen de korste keren is het dan weer verdwenen. Nauwelijks genoeg tijd voor een foto.

Ook vandaag zijn er weer verschillende dorpjes langs de route. En daarmee ook voldoende droge en warme rustgelegenheden. Die heb ik weer eens hard nodig…

Uiteraard hebben veel van de dorpjes ook een eigen kerk.

Halverwege de middag naderen we Triacastela, waar we gaan overnachten.

Bij de ingang van het dorp ligt de herberg van de Xunta de Galicia (de provincie). Na onze eerste ervaring met een Xunta herberg, gisteren, lopen we snel door. (Later horen we dat deze wel heel mooi is, en ruime 4-persoons slaapzalen heeft.)

We vinden een keurige particuliere herberg in het dorp. Ruim en schoon.

Handwas doen, wat rondkijken in het dorp, lezen, pelgrimsmenu; dan is de dag alweer om.