Vanochtend was het de eerste keer dat het fris aanvoelde om, in alleen een T-shirt, te vertrekken. Het is al een onderdeel van het ochtendritueel geworden, om op de stoep van het restaurant van de vorige avond, de blog te uploaden. Zo ook vandaag weer.

Maar als we na deze actie echt beginnen te lopen, is de kou snel over. Prima weer om te wandelen! We wandelen over rustige binnenweggetjes, door een glooiend groen landschap.

Er zijn een paar kleine dorpjes aan de route van vandaag. Het is hier dun bevolkt. Er zijn wel veel koeien, die ons nieuwsgierig vanuit het weiland aanstaren.

Het mooie wandelweer is helaas van korte duur. Het begint te miezeren. Daarna begint het echt te regenen. En daarna begint het hard te regenen. En het blijft de rest van de dag hard regenen.

Bij L’Echelle eten we onze lunch, onder de toegangspoort van het kasteel. Zo zitten we even droog.

Als we wat later, op 12km wandelafstand over het pad, op een bord op de doorgaande weg zien dat Signy l’Abbaye slecht 10km is, kost het weinig discussie: geen glibberige natte bospaadjes meer, maar rechtstreeks naar de eindbestemming. Even, 2 tot 2,5 uur doorlopen en we zijn er. Moe, nat en koud. We overnachten in hotel “Le Gibergeon”. Na de heerlijke douche wacht ons nog een verrassing: niet alleen kleren die we aanhadden zijn nat. Er is ook van alles in de rugzak nat geworden. Gelukkig is er op onze kamer én een ventilator én een föhn. We hebben het hier omgebouwd tot een grote droogruimte. Goede hoop dat morgenvroeg alles weer droog is.

In de supermarkt een rol vuilniszakken gekocht, om het morgen een beetje droger te houden. En besloten dat we zo snel mogelijk waterdichte binnenzakken gaan kopen.
Om 7 uur kwam Frederik , die gisteren ook in de gîte in Rocroi sliep, hier ook aan. Hij had de GR gevolgd en 40km gelopen. En hij had het ook helemaal gehad.

Na het onweer van gisteravond is het een stuk koeler geworden. Het was vandaag een aangename wandeltemperatuur.
Na het vertrek uit ons bijzondere hotel, gaan we in het dorp eerst naar de bakker; we hebben brood voor onderweg nodig. Zo gauw we het dorp uit zijn, lopen we het bos in. We komen twee keer langs de rand van een dorpje, maar verder lopen we de hele dag in bos. Er is nog een rugzakwandelaar, die we af en toe voorbij gaan. En even later gaat hij ons dan weer voorbij. Verder zien we de hele dag niemand.

Af en toe rusten we op een bankje.

Veel van de bossen hier zijn privé eigendom. Er staan grote borden bij, dat je niet van de weg af mag.

Na een toch nog vermoeiende wandeling komen we in Rocroi. We zijn nu weer in Frankrijk. Rocroi is een vestingstadje. Het oude centrum ligt binnen stervormige wallen. In het centrum halen we bij de VVV een code waarmee we in de gîte voor pelgrims en wandelaars kunnen. De gîte is van de gemeente. Er zijn 2 kamers met elk twee stapelbedden, twee badkamers en een keuken. Het is allemaal prachtig mooi en nieuw. Je overnacht er voor €15 pp.

Als we er aankomen, is er al een andere gast. Het is de man die we eerder steeds in het bos tegenkwamen. Hij is een Belg (Frederik uit Luik).

Dan de gebruikelijke aankomst acties: douchen, wasje, boodschappen, eten (restaurant aan het plein).